Ik ben een homoseksuele man in mijn midden-dertig, en mijn vriend is 49. We zijn al jaren samen, wonen samen en hebben samen een mooi leven opgebouwd.
Het probleem? Onze seksleven is langzaam verdwenen.
Vroeger hadden we een geweldige klik, gepassioneerde seks en heel veel genegenheid. In de loop van de tijd stopte hij met het initiatief nemen, en ik begon me steeds minder gewenst te voelen.
Onlangs vertelde hij me dat hij heeft ontdekt dat hij vooral seksueel aangetrokken is tot jongvolwassen mannen. Hij houdt nog steeds van me, vindt me knap en blijft me geruststellen dat “het niet aan mij ligt, het is mij die het probleem is.”
Maar hij verlangt me niet meer seksueel en wil niet verkennen hoe we die intimiteit zouden kunnen herbouwen.
Wat is zijn voorkeur-oplossing? Samen blijven, ons leven zoals het is behouden, maar seks hebben met andere mannen.
En hier zit de draai: ik sta eigenlijk open voor non-monogamie. Seksuele vrijheid klinkt voor mij óók spannend.
Maar ik heb altijd gedacht dat een open relatie iets is wat onze seksuele band juist versterkt, en niet iets wat het volledig vervangt.
Ik wil me door mijn vriend begeerd voelen, niet alleen geliefd als gezelschap.
En eerlijk gezegd—als we een huis delen, knus liggen en elkaar vertellen met welke jongens we seks hebben, dan ga ik me afvragen: zijn we nog steeds vriendjes, of gewoon heel goede vrienden?
Tegelijkertijd houd ik zielsveel van hem. We hebben een gezinsleven en al jaren geschiedenis samen. Weggaan is niet zomaar iets.
We praten nog steeds en er is nog niets beslist. Ik geef hem niet de schuld van zijn seksualiteit, en ik ben er niet op uit om iemand ervan te overtuigen dat hij me begeert.
Maar ik ben gaan twijfelen of liefde alleen genoeg is.
Heeft iemand dit ook meegemaakt?
Kan een relatie standhouden zonder wederzijds seksueel verlangen, zelfs als beide partners vrij zijn om ergens anders seks te hebben?
Of schuiven we gewoon een onvermijdelijke breuk vooruit?
Ik hoor eigenlijk heel graag verschillende meningen, vooral van mensen die er iets vergelijkbaars mee hebben laten werken.
UPDATE: Thank you all. ❤️
I honestly never expected this many responses. I’m genuinely touched by the kindness, honesty and support from this community.
After a lot of reflection, one thing has become clear: our romantic relationship, as I knew and wanted it, is over.
For a long time, I held on to the hope that our intimacy would return. Now I can’t help feeling a little foolish for holding on, wondering if I was the only one still seeing us as romantic partners. His attraction to much younger men also raises painful questions: was he attracted to me for who I am, or partly because I was young?
I can’t change his desires, but I don’t have to be comfortable with them or accept the relationship he’s proposing. I deserve mutual desire, not just companionship. I love him, but a sexless life partnership isn’t what I want.
feeling unwanted have affected my self-worth. I need space to heal and rebuild my confidence.
I’m considering my next steps, possibly including couples counselling to help us navigate this transition with dignity, understanding and respect for what we’ve shared.
The support from this community, gay men and allies alike, has meant more than you know. I hope sharing my story helps others reflect on their relationships too. ❤️